Imer Topanica- Kosovo

Imer Topanica është poet, prozator dhe kritik i artit. Autorë i dy librave (UDHËTARËT, Princi, Tiranë 2013; TUFË DRITE, Rrokullia, Prishtinë 2014.), si dhe i dhjetëra artikujve të ndryshëm mbi letërsinë, teatrin e filmin, madje edhe në fushat e ndryshme që prekin kryesisht problemet e ndërliqshme socio-kulturore e politike. Është pjesëmarrës i dy edicioneve në FLO (Festivali ndërkombëtar i letërsisë në Orllan, 2013 dhe 2014). Cikle të ndryshme me poezi dhe tregime i janë botuar në revistat Oaza, Paqja, Agmia, Verbi si dhe në revistën më të mirënjohur letrare në Kosovë, Jeta e Re. Vështrime, kritika, ese, recensione etj, i janë botuar në të përditshmet Kosovare Koha ditore, Zëri, Lajm, Epoka e re etj.
Në hapësirat e tjera shqiptare ka bashkëpunuar edhe me Gazeta 55 –Tiranë dhe me Shenja – Shkup. Është prezantuar në shumë mbrëmje poetike, me deklamimin e poezive të ndryshme. Është recensent e redaktor i mjaft botimeve letrare, ndër të tjera edhe njëri ndër përpiluesit/ recensentët e antologjisë poetike kosovare, Fjala poetike, 2013.

KUJTIM NGA NATA KUR LINDËN THINJAT E PARA

Mbramë ra shi me rrebesh

Diku në kulm të shpirtit nji kapanxhë mbeti hapë

Rrapëllonte, cijaste

as t’ish e vetmja e mbetun gjallë

Mbramë ra shi me rrebesh,

Fryu erë e marrë dhe pemët e andrrës i përkuli deri në tokë

Zemra heshti, veç ndigjoi.

E ulun në stolin e vet të vjetër,

Pa shti gjumë në sy,

Ndejti deri në mjez tu pi cigare pikëllimi.

…kur gjithçka u qetësue:

Mjezi erdhi i lodhun,

i këputun,

me shum vonesë!

Dhe në bjeshkë, atje nalt, fare mbi kokë

Sytë e mjezit e panë borën e parë tek zbardhte mërzitshëm tokën.

TUFË DRITE

Ti qeshe me mue, miku im,
kur në ballë më doli nji rrudhë.
Për atë rrudhë, nji shpend mori arratinë përtej fushave të gjelbrueme të shpirtit
Njikështu vjen pleqnia, miko!

Arratisje të shpeshta shpendësh prej drite, që shkulen prej fushash të shpirtit
N’aktin e vdekjes, krejt nji tufë drite do të na shkulet përnjiherë
Lutu miku im: ajo tufë mos qoftë e zezë!

PËR BARKËN DHE BRIGJET E PRITJEVE

Ndonjëherë
Kur barkë e durimit tem
Më çon përskaj brigjeve shkambore të dëshpërimit
Them, i dashtuni Zot
S’i su thye

Ja sonte,
nata ka shtrue gosti për vetminë

Nëpër terr po bredh e çmenduna heshtje kambëzbathun
Përgjumshëm pëshpëritin gjethet e degëve t’mollës,
fjalë të pakuptueshme
Sonte as hana fytyrërrudhun s’ka dalë
Retë po e ndjekin udhën e tyne të shkretë e të trishtueshme

Po,
Pemët po dremiten,
dremiten deri në nji gjumë të thellë
Andërrojnë,
andërrojnë dhe njajo puhizë i ledhaton
Vjedhurazi,
vjedhurazi si grua plot gjallni i përkëdhelë
Trupat e pemëve, fëmijëve të saj, qi shiun e andërrojnë

Dhe nisë shi, e shiu ban kroje,
Lumenj, detna me mall që djeg
Dhe barkën teme të durimit e shtyjnë
O Zoti im i dashtun,
në nji tjetër breg

Imer Topanica is a poet, a prosaist, a writer and an art critic. He is the author of two books: ‘UDHËTARËT’, (PASSENGERS )Princi, Tiranë 2013; ‘TUFË DRITE’, (FLOODLIGHT) Rrokullia, Pristinë 2014.), as well as dozens of different articles on literature, theater and film, and even in different areas that affect mostly socio problems cultural and political problems. He has participated in the two editions in FLO (International Literature Festival in Orllan, 2013 and 2014). Different cycles of poems and stories have been published in magazines by him like: Oaza, Paqja, Agmia, and Verbi as well as prominent literary magazine in Kosovo, Jeta e Re. Insights, Criticism, Essays, Reviews, etc., are published in the daily newspaper: Koha Ditore, Zeri, Lajm , Epoka e re etc.
In other areas of albanias has also cooperated with the Gazeta 55 -Tirana and Shenja at Skopje. Has been presented in many evenings of poetry, with different poetry declamation. He is also a reviewer and literary editor of numerous publications, among other things, one of the compiler / reviewers of Kosovo poetry anthology, Fjala poetike, 2013.

MEMORIES OF THE NIGHT WHEN FIRST GREY HAIRS APPEARED
Last night it rained hard
Somewhere on the roof of the soul a trapdoor was left open
It was rattling, squealing
as if it were the only one still alive

Last night the rain poured down,
a mad wind blew and bent the trees of dreams to the ground
The heart kept quiet, and just listened.

Sat on its old bench,
Sleepless through the night,
It stayed till morning, smoking cigarettes of grief.

…when everything calmed down:
The morning came weary,
fatigued,
delayed!
High up in the mountains, there above, over the head
The morning eyes saw the first snow dully whitening the ground.

LIGHT BEAMS
You laughed at me, my friend,
when a wrinkle appeared on my forehead.
For that wrinkle, a bird migrated across the green fields of the soul
Thus comes old age, my friend!

Frequent migrations of birds of light, tearing away from the fields of the soul
When death comes, whole beams of light will dissociate abruptly
Pray, my friend that those beams not be black!

BOAT AND COAST TO EXPECTATIONS

Sometimes
When the boat of my patience leads me beside the rocky shores of despair
I say, oh my God
That did not break in two.

Look, tonight,
the night has laid the table for loneliness.

In darkness ,the grazy silence is wandering bearfoot
Sleepy whisper branch leaves,of apple-treeincomprehensible words.
Tonight did not come out nor wrinkled moon
Clouds marching their own desert and gloomy road.

Yes,
Trees dozing,
dozing as their deep sleep
Dream,
dream and this breeze caressing them
Secrety steal caressing as a hard to please woman full of thanks
The bodies of trees, children that love the rain.

And start raining, the rain becomes springs
Rivers, seas, full with longing that burns
And the boat of my patience is pushing
Oh, my dear, God
on the other coast .

Imer Topanica. Kosove
Translate:
Gazmend Berlajolli
Teuta Sadiku Greece.

SHARE

LEAVE A REPLY