Alma Braja- Albania/ Greece

Alma Braja- Albania/ Greece

236
0
SHARE

Alma Braja u lind në Gjirokastër, Shqipëri në vitin 1974. Ajo jeton në Athinë, Greqi qysh nga 1993. Ajo ka studiuar turizëm dhe momentalisht punon në një agjenci të udhëtimit.

Kontakti i saj i parë me poezinë ka qenë kur ishte duke punuar në një stacion të radios në vendlindjen e saj. Ajo thotë se ishte poezia ajo që e bëri ta gjejë veten përsëri, pas shumë vitesh.

Poezitë dhe tregimet e saja të shkurtra janë publikuar në antologji, shtype dhe revista letrare të ndryshme në Shqipëri, Kosovë dhe Greqi.

Së fundi ajo ka përkthyer dhe përgatitur një antologji me poezi të poetëve shqiptarë nga shqipja në gjuhën greke.

Përmbledhja e saj e parë e poezive e titulluar “Rërë në një grusht”, është publikuar më 2020.

Alma Braja was born in Gjirokastër, Albania in 1974. She lives in Athens, Greece since 1993. She studied tourism and currently she works in a travel agency.

Her first touch with poetry was when she worked in a radio station in her town. She says that it was poetry that founded her again, after many years.

Her poems and short stories have been published in anthologies, newspapers and literary magazines in Albania and Kosovo, as well as in Greece.

Recently she translated and prepared an anthology with poems by albanian poets into greek.

Her first collection of poems entitled “Sand in a fist”, was published in 2020.

Poems by Alma Braja

1.

Poezi, jo.

Nuk janë sekondat,

ato të paktat,

në çastet e gjumit,

që bëjnë ëndrrën të jetojë,

pastaj të harrohet.

Por është harresa,

ajo e zymta,

që shuan dritën

në dhomën e ëndrrës

në një kohë pothuaj zgjimi.

Kështu edhe fjalët.

Nuk shkruhen kur zgjohesh.

#

Poetry, no

There are not the seconds

those few ones

at bedtime

that make the dream to live

then to be forgotten.

But it is oblivion

that gloomy one

who turns off the light

in the room of dreams

in an almost waking time.

So are the words.

Not ment to be written

when you wake up.

2.

Ishull

‘Tejet e mërzitshme

e parashikueshmja e ardhme

nëse është për të gjithë njësoj.’

tha ai

dhe me një durim të thellë

sa deti

pa veten si shndërrohej në ishull.

Island

#

“Extremely boring

the foreseeable future

if it’s the same for everyone. “

Said he

and with a deep patience

same as the sea

he saw himself transformed into an island.

3.

Kujtesë e përzgjedhur

Nën dritën e paktë të hënës gati të plotë

rrugët duken të shtruara me hije.

Harruar i kam fjalët e një poezie

veç esenca ka mbetur këtu

dhe vetja harruar është

mes vargjeve

që ditën të më mbyllin brenda.

Ndërkohë të tjerë

thonë se jeta është fshehur diku

dhe e vetmja që la pas

është kujtesë e përzgjedhur.

#

Selected memory

In the dim light

of the almost full moon

the streets look paved shadows.

Forgotten are the words of a poem,

only the essence is left here

and I, forgotten too

between verses

who knew how to lock me inside them.

Meanwhile others

say that life is hidden somewhere

and all that left behind

is selected memory.

4.

Shije në rrënoja

Në rrënojat e sapozbuluara

një arkeolog i gjunjëzuar

diçka përpiqet të pastrojë.

Diku më tej pranë një tryeze

një skelet i veshur rrecka

duket sikur e shikon.

Nga dritëhija e rrënojave

një tjetër arkeolog dëgjohet:

“E pamëshirshme koha me poetin!”

I gjunjëzuari pak më tej skeletit

duke vazhduar të pastrojë, thotë:

“Po, por këto fjalë ende kanë shije…”

#

Taste of ruins

In the recently discovered ruins

a kneeling archaeologist

something is trying to clean up.

Somewhere further, next to a table

a skeleton dressed in rags

seems to be watching him.

From the dim light of the ruins

another archaeologist sounds:

“Time was merciless with the poet!”

The one kneeling next to the skeleton

continuing cleaning, he says:

“Yes, but his words still have taste …”

LEAVE A REPLY