Yoga e të lajthiturve

Yoga e të lajthiturve

387
0
SHARE

Po ç’gjeti kupa boshe

ç’bojë ngjyrosi kurmën e asgjësë

derisa nuk di e as do të mësojë

ndonjëherë (si sherr i verbërisë)

se ndër dhëmbë i kërcasin

gurët e imtë të jetës tek sa hamend

një tjetër shëlbim. I mbyll sytë dhe

sheh ëndrrën e huaj si i vërtitet

ndër shpirtin e mbjellur për

të qindtën herë në botën tokësore

për t’u sporvuar me hamendësi.

Nga lart shikojmë plot dhembshuri

re të errëta pyetjesh reshin sërish

si fjolla bore me gjuhë i kap veç ca

dhe veneron kuptimet që thonë:

bosh jam, në bosh kthehem- në

atë masën e errët të Tërësisë.

SHARE
Previous articleSUPERLUMINAL
Next articleR. I. P. PAUL AUSTER

LEAVE A REPLY