Hamid Larbi-Algeria/ France

Hamid Larbi-Algeria/ France

391
0
SHARE

Biografia: Hamid Larbi


Hamid Larbi është gazetar dhe poet, i lindur në Algjeri, i cili jeton në Montepeljer. Ai është autor i eseve dhe koleksioneve të poezive të përkthyera në gjuhët spanjolle, italiane, ruse, ukrainase, rumune, arabe, angleze dhe turke. Poezia e tij më së shumti rrjedh nga brendësia e shpirtit njerëzor që shndërrohet në realizëm lirik. Në vitin 1995, ai mori çmimin e gazetarisë nga Rrethi i Shtypit të Milanos për gazetarë të jashëm “Giornalistà estera” në Milano (Itali). Në Janar 2018, ai mori çmimin e Garës Ndërkombëtare të Poezisë Concours International de Poésie,  L’amour de la liberté nga Akademia Evropiane e Shkencës, Artit dhe Fjalëve në Francë. Ai gjithashtu pranoi medaljen përkujtimore Taras Chevchenkod dhe u zgjodh anëtar i akademisë. Larbi është anëtar edhe i Movimieto Poetas del Mundo. Ai ka marrë pjesë në festivale të ndryshme botërore të poezisë. Në vitin 2020, një çmim nderi iu nda atij nga Shoqata e Poetëve të Francës për librin e tij “les reflets du verbe”.

Shikimi i dëbimit 
Shpirti i dhimbjeve
Befasues në hijet e kujtimeve
Alegoria e izoluar në muret e heshtura
Çdo mur i mbushur me sprovë
 
Vëmendje e plagosur
E zërave të paqartë 
Dhe në shikimin e dëbimit
Heshtje e thellë
 
Fjalë të pathëna
Jetë të shkatërruara nga Krijuesi pa imazh
Që krijon dhe më pas heq dorë
Ai nuk e pranon krimin e tij
Mbizotëron dhimbje e pandërprerë

Duke gërryer mendjen:
Ku shkojnë velat nën horizont?
Që të ngriten nga lehtësimi
Ose shiu i fryrë nga era?
Mendja e ngulfatur nga errësira
Deri sa logjika ndalon vibrimet.

Gabimet e dëshirave

Dita nxiton

Dhe nata e ndjek

Ekzistenca poashtu fluturon

E bartur nga rrjedha e kohës

Sezonat ikin sa hap e mbyll sytë

Dhe largohen pa bërë zhurmë


Hapësirë pa fund

E vetmisë së dhimbshme

Dhe disa sekonda lumturi

E kaluar, e jetës monotone

E tashmja, e punëve kalimtare

E ardhmja, e trillimit të mrekullueshëm

Ku je duke shkuar?

Si je duke më gdhendur?

Lodhje nga pamja e jashtme

Për të ndjekur lojën e shansit

Gabimet e dëshirave

Vetëm fjalët jehojnë

Kundër murit

E pamundura është e imagjinueshme.

Njerëzimi


Ankth, agoni dhe shpresë
Një ide e lartësuar, dhe një tjetër e parëndësishme
Që e ndjek mendjen 
 
Të zhytemi shpesh
Te mahnitemi, të tërbohemi
Duke udhëtuar paqëllimisht përmes njerëzimit 
Në mungesën e dritës
 
Është aty, përballë
Një dialog vazhdon në vetmi
Duke vëzhguar 
Dhe përfundon zhveshur 
Pamje të ndyra
Pëshpëritja të ideve melodike
Dhe tone dinake kapërcejnë në mendje
Një thirrje e brendshme për të mbyllur sytë
Dhe për të ndjerë
Vendin e udhëtimit.
 
 

Fjalë nga Historia

Fjalë …fjalë

Fjalë të përkushtimit

Fjalë të aspiratave

Fjalë mendore

Fjalë rebele

Të humbura e të gjetura

Fjalë të pafajshme

Si qiejt e bukur

Fjalë të hidhura

Fjalë të frikshme

Afrojnë një fatkeqësi

Fjalë të zhurmshme
Fjalë rënkuese

Që janë të humbura në muzg

Fjalë nga Historia

Por përsëri më shumë fjalë

Fjalë ndarëse

Fjalë kërkimfaljeje

Fjalë edhe nga atomet

E jetës njerëzore


Pa këtë mirësi

Njerëzimi nuk mund

Të gumëzhojë apo të vazhdojë

Ta shpreh vetën ose të zhvillohet

Dhe posaçërisht të dashurojë

Fjalë…

LEAVE A REPLY